ಹೂ ಹುಡುಗಿ

ಕೆಂಪು ಹೂ ಕೊಳ್ಳುವ 
ಕಾರಿನರಸನನ್ನು ಅರಸುತ್ತಾ 
ಗಾಜಿನೊಳಗ ಇಣುಕಿದಾಗ 
ತನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡ ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಬೆರಗು!

ಎಷ್ಟು ದಿನವಾಗಿತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
ಮುಖ ಕಂಡು, ಅಂದು
ಅದ್ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ
ಅಮ್ಮ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ತೆಗೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ
ಒಡೆದ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಇಣುಕಿದ್ದು
ಇಂದು ಹಸಿ ಹಸಿ ನೆನಪು
ಜೊತೆಗೆ ಅಮ್ಮನ ಕನವರಿಕೆ

'ಹಣೆಮೇಲೆ ಅದುರುವ ತುಟಿಯೊತ್ತಿ
ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಅತ್ತು ಮುದ್ದಾಡಿ
ಇಂಥದೇ ಕಪ್ಪು ಗಾಜಿನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ
ಕೂತು ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟ ಅಮ್ಮನಿಗೆ
ಏನೋ ಕಷ್ಟ ಕಾರಣವಿರಲೇ ಬೇಕು
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಳೇ?'

ಥಟ್ಟನೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಒಳಗೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುವಳು
ಒಳಗಿರುವ ಕಪ್ಪು ಗಾಜಿನ ಕನ್ನಡಕದ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನಮ್ಮನೇ?
'ಇಲ್ಲ, ಹೂ ಬೇಡವೆಂದು ಕೈ ಆಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು
ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೂವು, ನಾನು ಎರಡೂ ಇಷ್ಟ
ಮತ್ತೇಕೆ'.....?!

ಪಕ್ಕದ ಮೋಟಾರ್ ಗಾಡಿಯ ಹಾರನ್ನು
ಅಮ್ಮನ ಮರೆಸಿ, ಮಂಜಾದ ಕಣ್ಣನ್ನು
ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮಿಟುಕಿಸಿ…
"ಸ್ವಲ್ಪ ಹೂ ತೊಗೊಕ್ಕಾ..ಗಮಗಮಾ ಅನ್ನತ್ತೆ"
ಒಳಗಿನಿಂದ ನಿಷ್ಕರುಣ ಮೌನ
ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಸೆಟೆದು ನಿಂತ ಆ ಕಪ್ಪು ಗಾಜಿನಂತೆಯೇ!

ಹೊಳೆವ ಕಾರಿನ ಆ ಕಪ್ಪು ಗಾಜಿಗಿಂತ
ಮಾಸಿದಂಗಿಯ, ಕೊಳಕು ಕೂದಲ
ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳಪು
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಪ್ಪು ಗಾಜಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕರೆದಿತ್ತು
ಗಾಜು ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲ, ಹೂ ಕೊಳ್ಳೆನ್ನಲಿಲ್ಲ
ಸುಮ್ಮನೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಳು

“ನೀನೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನವ್ವನಂತೆ....", ಕೆಂಪಜ್ಜಿ ಹೇಳಿತ್ತು
ಅರೆ, ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ ಒಳಗೆ
ಅದು ಅಮ್ಮನೇ ಇರಬಹುದೇ?
ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ
ಹಸಿರು ಸಿಗ್ನಲ್…..
ಛೆ, ಆ ಕಪ್ಪು ಗಾಜು ತನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ
ಕೆಂಪು ಹೂವನ್ನೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಬೇಕೆ!

ಎಲ್ಲ ಗಾಡಿಗಳೂ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧ
ಗಾಭರಿಗೆ ಹೂಮುಳ್ಳು ಒತ್ತಿ ಹಿಡಿದು
ಹೂ ಜೊತೆಗೆ ಕೈಯೆಲ್ಲ ಕೆಂಪು
ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ
ಪಕ್ಕದ ಸಿಗ್ನಲ್ ಕಡೆ ಓಡಿದಳು

ಅಲ್ಲೂ ಕಪ್ಪು ಗಾಜಿನೊಳಗೆ ಕಪ್ಪು ಕನ್ನಡಕದ...... 

- ಸಂಪು

ಆ ಅಳಿಲು!

ನ್ಯೂಸ್ ಪೇಪರ್, ಟಿವಿ ಗೂಡು
ಎಕಾನ್ ಪಾಪ್ ಹಾಡು
ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನ ಮೂಡು
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ,
ಕಂಡ ಹಾಗೇ ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಮನದಲ್ಲೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದೆ

ಆಗಲೇ, ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಇಣುಕಿತ್ತು ಅಳಿಲು ಮರಿಯೊಂದು
ಕಂಗಾಲಾದ ಪುಟ್ಟ ಮರಿಯು ತನ್ನಮ್ಮನ ಹುಡುಕಿತ್ತು
ಕಲ್ಲು, ಮರಳು, ಕಸ, ಗಿಡ, ಚಪ್ಪಲಿ
ನಡುವೆ ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಜೀವ
ಸುತ್ತ ಹೊಸ ಪ್ರಪಂಚ, ಅಮ್ಮ ರಕ್ಷೆಗಿಲ್ಲ!

"ನನ್ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಳು?
ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮ, ತಂಗಿ ಎಲ್ಲಿ
ಅಪ್ಪನಂತೆ ನಾನೂ ನಡೆಯಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಕುಣಿದೆ,
ಆದರೆ! ನಡೆದಾಟ ಕಲಿತದ್ದೇ ತಪ್ಪೇ!"
ಆ ಅಳಿಲ ಭೀತ ಕಂಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ!

ಮುದ್ದಾದ ಮರಿಯು ಭಯದಿಂದ
ಇತ್ತ ಅತ್ತ ತಿರುಗಾಡಿ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ನೋಡಿ,
ನಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು!
ಎತ್ತ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತೋ!

ಮರುಘಳಿಗೆಯೇ ಕಾದಿತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಅಚ್ಚರಿ!
ಈಗ ತಾಯಿ ಅಳಿಲ ಸರದಿ!
ಇತ್ತಿಂದತ್ತ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡುತ್ತಾ ಹಾರುತ್ತಾ ಹುಡುಕಿತ್ತು
ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮರಿಯ ಕಾಣದೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿತ್ತು
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓಡಾಟ, ಹುಡುಕಾಟ!

"ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಮರಿಯ ಕಂಡಿರಾ?
ಈಗತಾನೆ ಕಲಿತ ಜಿಗಿತ ಅದರ ಮೃತ್ಯುವಾಯಿತೆ!
ಬದುಕು ಘೋರ, ರಕ್ಷೆಗೆ ಕಲಿಯುವುದಿನ್ನೂ ಅಪಾರ
ಕೂಸದಿನ್ನೂ ಸಣ್ಣದು, ಬಾಳ ಬವಣೆ ಕಾಣದು!"
ತಾಯ ದುಗುಡ ಹೀಗಿದ್ದೀತೆ!

ಎಂಥ ಸಡವರ, ಎಂಥ ಚಡಪಡಿಕೆ
ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡೆ!
ಮನುಜರಾದರೇನು, ಪ್ರಾಣಿಯಾದರೇನು
ಉಸಿರಾಡುವ ಜೀವಕೆಲ್ಲ
ತಾಯಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ - ಚಿರಂತನ, ಅಪಾರ, ಅಮೋಘ!

ಸಣ್ಣ ದೀಪದ ರಸ್ತೆ

ಇನ್ನೇನು ಮಲಗುವ ಹೊತ್ತು
ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಕಂಡದ್ದು
ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ, ನೀರವ ಮೌನ ಹಾಗೂ
ಅಗಲವಾದ, ಬರಿದಾದ ಆ ಸಣ್ಣ ದೀಪದ ರಸ್ತೆ!

ಅಂತಹ ಮನೋಹರ ನೋಟವಲ್ಲ ಬಿಡಿ
ಒಂದಷ್ಟು ಸೈಡ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಹಾಕಿದ ಗಾಡಿಗಳು!
ಕಾಗದ-ಎಲೆ ಚೂರುಗಳು, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ಕು ಕವರ್ ಗಳು
ಆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಆ ರಸ್ತೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಆಕರ್ಷಿಸಿತ್ತು!


ಎಂತಹ ನಿರ್ಭಿಡತೆಯಿಂದ ಹರಿದಾಡಿದೆ! ಕಣ್ಣು ಹರಿದಷ್ಟು ದೂರ!
ಈ ದೈತ್ಯ, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿ ಇರಬಹುದು!
ಎಂತೆಲ್ಲ ವಿಧದ ಭಾರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರಬಹುದು!
ಇದಕ್ಕೆ ಜೀವವೇ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಥೆ ಹೇಳಬಹುದು!


ನೂರಾರು ತಲೆಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಹೊತ್ತ ತರಕಾರಿ ಗಾಡಿಗಳು
ಚಪ್ಪಲಿ ಇಲ್ಲದ ಬರಿಗಾಲುಗಳ ಎಳೆತಗಳು
ನಡೆಯಲಾರದೆ ನಡೆದು ಸವೆವ ಮೂರು ಕಾಲುಗಳು


ರಸ್ತೆಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆವ ತುಂಟ ಹುಡುಗಿಯ ನಗೆ
ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುವ ಸ್ಕೂಟಿ-ಬೈಕುಗಳು
ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ಗಳ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದ ಸಲ್ಲಾಪಗಳು
ನಿಲುಕಿಗೂ ಮೀರಿದ ಸ್ವಾರ್ಥಗಳು, ಸ್ವ-ಅರ್ಥಗಳು, ಕಲಹಗಳು


ಗ್ರಾಮ ಸಿಂಹಗಳ ಅತಿಕ್ರಮಣ ಘರ್ಜನೆಗಳು
ಕಾರ್ಪೋರೇಶನ್ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಂಡರೂ
ಸಹೃದಯರ ದಯೆಯಿಂದ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಸುರಿವ ಕಸ ಕೊಳೆಗಳು
ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಚಿಕ್ಕ-ದೊಡ್ಡ ಪೆಂಡಾಲ್ ಗಳು

ಈ ಎಲ್ಲಾ ರೋಮಾಂಚಕಾರೀ ಘಟನೆಗಳಿಗೆ,
ದೈನಂದಿನ ಬದುಕುಗಳಿಗೆ, ಬವಣೆಗಳಿಗೆ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿ;
ಒರಟಾದ, ಮೌನವಾದ, ನಿಶ್ಚಲವಾದ
ಆ ಸಣ್ಣ ದೀಪದ ರಸ್ತೆ!

ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಕ್ಕೆ!
ನನ್ನ ವಿಯರ್ಡ್ ಥಾಟ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ನೆನೆದು!
ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಂಡು
ಥ್ರಿಲ್ ಆಗಿ, ಮಲಗಿದೆ!

You asked me why I smiled!

Sat close and gazed at you
Couldn’t miss that inane smile
You asked me, what made me smile
I say, you make me smile

Your look which is inquisitive
Of my baffled thoughts,
Your childlike involvement on that movie
Which is one another story

Your comments and teasings
On everything that happens around,
Your subtle naughtiness amidst
That eliminates the coldness surround

You evoke the child in you
And in me, by being so
You confound me at times
With the profoundness of you

The husbandly care tuned
With childlike outlook
Makes me bestow that motherly love
That is beyond all the affection!

ಕಡಲತೀರದಲ್ಲೊಂದು ದಿನ ಹೀಗೆ...

ನಡೆ ಮುಂದೆ ನನ ಕಂದ
ನಲಿವಿನೊಲ್ಮೆಯ ಮಗುವೆ
ಹಿಡಿದು ಕೈ ನಡೆಸೆನ್ನ
ಈ ಜಗದ ನಡುವೆ


ನೀ ಹುಟ್ಟಿದಂದೆ ನಾ ಪಡೆದೆ ಹೊಸ ಜನುಮ
ಮರುಹುಟ್ಟೆನಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿ
ನಿಜದ ಸುಖವರಿಯಲು, ಕಲಿಯಲು, ಕಲಿಸಲು
ನೀ ಬಂದೆ ನನ ಬಾಳ ಕಾಣ್ಕೆಯಾಗಿ


ಅದೋ ನೋಡಲ್ಲಿ ದೂರದಾ ಗಗನ ಖಗ
ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಏರು ನೀ ಎತ್ತರಕೆ ಅದರಂತೆ
ಇತಿಮಿತಿಗಳೆಲ್ಲೆಗಳ ಸವಾಲಂತೆ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿಬಂಧಗಳ ಮೀರುವಂತೆ


ಜೊತೆಗಿರುವೆ ನಾ ಎಂದು ಜೀವನದಿ
ಸಾಗುತಿರು ನೀ ಮುಂದೆ ಸಂತೋಷದಿ
ಸುಗಮವಾಗಲಿ ನಿನಗೆ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿ
ಹೊಳೆಯಲಿ ಬಾಳ್ಬೆಳಕು ಈ ಕಡಲಂತೆ ವಿಸ್ತಾರದಿ


ಅರಳಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಈ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮೊಗ
ಮಾಸದಿರಲೆಂದಿಗೂ ಆ ಮುಗ್ಧ ತುಂಬು ನಗೆ
ಬಳಿಸುಳಿಯದಿರಲಿ ಬವಣೆಗಳೆಂದಿಗೂ
ಇದೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾರೈಕೆ ನಿನಗೆ

The way!

The vision is too far away
My eyes are clogged its way
Too busy in forecast am I
The reach is still a stray


Clasp my hands with tenderness
Embrace me with a hug of confidence
Stimulate me with the warmth of motivation
Boost me with a keen acceleration


Wish me wholeheartedly
Advice me lovingly
Move with me slenderly
Afford your company completely


It’s a stiff way out there
Heave out the panic in me here
Tune a desire of win over
And, make me climb the stair!

Hide n Seek!

Deep in the dark woods
Burning is the intense blaze
Invincible is the quest
To route the same spirit

Can glimpse a shaft of light
A peep of the glimmer
Of fervor and of desire
That swells the thirst of quest

Now, the yearning is deep rooted
To unearth the shadow
And brew out the glow
That is full of colors and radiance

Let me embark on this expedition
Of the conquest over my quest
And snatch out the light
That ignites from within

ನಿನ್ನ ಭಾಷೆ ಕಲಿಸೋ ಗೆಳೆಯಾ...

"ಹೇಗಿದ್ದೀ?"
"ಚೆನ್ನಾಗಿರುವೆ"
"ಮತ್ತೇನು?"...
ಮತ್ತೇನೆಂದೆಯಾ ಗೆಳೆಯಾ!
ನೂರಾರಿವೆ ಮಾತು ಮನದಾಳದಲಿ
ವರುಷಗಳಿಂದ ಕನವರಿಸಿ ಹಡೆದದ್ದು
ಹುದುಗಿಸಿಟ್ಟದ್ದು, ನೆನೆದದ್ದು, ಮರೆತದ್ದು
ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಲು ಚಾಚಿದಾಗ ತೇಲಿ ಬಂದದ್ದು
ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೀಗಿದ್ದೆನೆ ಎಂದು ನಕ್ಕದ್ದು
ಮುಗ್ಧತೆಯ ಸುಖ ಉಂಡದ್ದು
ಹೀಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು, ಮತ್ತಷ್ಟು, ಸಾಕಷ್ಟು...
ಕೊನೆಗೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದದ್ದಿಷ್ಟು
"ಏನಿಲ್ಲ...ಊಟವಾಯಿತೇ?"
"ಹುಂ"
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯ!
ತಂತ್ರಾಂಶದ ಅಂಶವಾದ ಬದುಕಿನ
ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯಮಗ್ನ ಜೀವನ ನಿನ್ನದು
ನೀನಂತೂ ನಗುತ್ತೀ, ಇವಳ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ
ಒಂಥರಾ ವಿಚಿತ್ರ ಎಂದು...
ಹೇಗೋ ತಿಳಿಹೇಳಲಿ ನಿನಗೆ
ನನ್ನೆಲ್ಲ "ಮತ್ತೇನುಗಳನ್ನ"...
ಇದೇ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬಂದದ್ದು
ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದೇಶ
"ಹಲೋ ಹೌ ಆರ್ ಯು"
ನೋಡಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಗೆ ನಕ್ಕೆ!..
ನಿನ್ನ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ
ಮನಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು
ಅರಿಯಲು, ಅದಕನುವಾಗಲು
ನಿನ್ನ ಭಾಷೆ ಕಲಿಸೋ ಗೆಳೆಯಾ...
"ಫೈನ್" ಎಂದು ಮಾರುತ್ತರಿಸಿದೆ!

Such is life...

The trick is fore grounded
sooner than you comprehend
the hardcore realities of existence!

The flavours sway and the moods vary
Combatant becomes the timid
and the evader gets the finest fruit!

The struggles surface big
the solutions too, wrap quick
It’s a congenial win and lose risk!

Its the life of everyone of us
the beautiful and the barbaric…yes
such is the stunning zeal of life!

A Reply Poem

Recently came across a poem by Christopher Marlowe called "Come live with me and be my love". Its a love poem written by him to his beloved.

It was a fun task given to me by a respected person to attempt writing a reply to Christopher Marlowe's poem in the present scenario! I just tried doing the same and it was absolutely good experience :) Here it goes:

(Read Christopher Marlowe's poem HERE and then read the following)


A reply to Christopher Marlowe's poem


The lovely valleys, hill and groves

The steepy woods that I adore

If you can show me such pleasures

Away from this concrete jungle my love


The reeking rush and the running crowd,

The engulfed pandemonium by the horrid hustle!

If we can heave out of this and fly to the melodious birds

And the shallow rivers that regales mind and rejuvenates love

I would like to come to thee and be thy love!


No matter the roses, the fragrance

The flowers or the kirtles embroidered!

No desirous on any finest gowns

Not the fair lined slippers or the amber studs


The essence begets in thy true love that crest

If thee sprinkle this and if it deepens our belonging

This does please me and make me move

I would then be delighted to live with thee and be thy love!

ಜೀವನ.ಕಾಂ!

ಜೀವನದ ಪಯಣದ ಮಹತ್ತರ ಘಟ್ಟ
ಇತ್ತ ಕಾಡು ಅತ್ತ ಕತ್ತಲೆ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಬೆತ್ತಲೆ!
ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ಭಯಾನಕ… ಹಿತವಾದ ಮೌನ


ಹಚ್ಚಲೇ ಬೇಕಿನ್ನು ಸಪೂರದ ಸಣ್ಣ ಲಾಟೀನು
ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅರೆ...ಈತನಾರು!
ನಿರ್ಭಾರ ನಿರಾತಂಕ ನದಿಯ ಅಲೆಗಳ ಮೀಟುತಾ?!


ಆತನ ದೀಪ ನನ್ನ ಸಣ್ಣ ಲಾಟೀನಿಗಿಂತ ಪ್ರಖರ!
ಮತ್ತವನ ಕನಸ ಕೊಂಡಿಗಳೂ ಸಹ!
ಸಾಕಷ್ಟು ದಿನ ಮರೆತಿದ್ದ ಹಾಡನ್ನು ಕನವರಿಸಿದ...


ಲಯ ತಾಳ ಜೀವ ಭಾವವೆಲ್ಲವೂ ಬೇರೆ
ಆದರೂ.. ಆ ಹಾಡು ಮನನಡುಗಿಸಿದರೂ.. ಸೆಳೆಯಿತು!
ನನ್ನದಲ್ಲದ ರಾಗ ನನಗಂದು ಹಿಡಿಸಿತ್ತು!!


ಮತ್ತೀಗ ದೀಪ ಲಾಟೀನೆರಡರ ಬೆಳಕು ವರ್ಣಮಯ..
ಆ ಬಣ್ಣ.. ಹಿತ ಅಹಿತಗಳ ಕಲಸುಮೇಲೋಗರ!
ಸಂಯೋಜಕ.....ಸಂಕೀರ್ಣ.....ಸುಂದರ!


ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬದಿಯ ಮನದ ತುಮುಲಗಳ
ಕನಸುಗಳ ಅನುಭವಿಸಿ ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದ ಕಲಿಸಿ
ನಗಿಸಿ ನಗುವುದೇ...ಈ ಜೀವನ!

The day that was…

Cannot forget that moment;

When the sip of the coffee shared our visions

When our coyness damasked a bright smile on our faces

The symposium that substantiated a similar wavelength

And the innocent smile that lit up on your face when we shook hands



Now the search has come to an end, with a new hope and desire

To start a vivid and colourful journey together in this life

Which takes us to the reach of alluring pinnacles

Which accomplishes our dreams and augments belongingness

With love, trust, care and passion for each other



This is a sweet new commitment for the rest of my life

And I would hope assure you the best way I can

That I would be a part of your life in every other concern

By the same feel, I would again say, as I did the other day

Welcome to my tiny little life………!

ಹೀಗೆ ನಾನು-ನೀನು

ನೀನು ಕರೆದಾಗ ಓ ಎನಬೇಕು

ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ನಾ ನಗಬೇಕು

ನಿನ್ನ ನೋಟದ ಬಾಣಕೆ ಕರಗಿ

ನಾ ನೀರಾಗಬೇಕು!



ಕಾದ ನೊರೆವಾಲ ಕಾಫಿ ಕಪ್ಪು

ನಿನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತು ನಗೆ ಬೀರಿ

ದಿನದ ದಣಿವೆಲ್ಲಾ ಮಣಿವಂತೆ

ತಣಿವಂತೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು!



ತುಟಿ ಬಿರಿಯುವಷ್ಟು ಮಾತು ನಗು ಹರಟೆ

ನನ್ನ ಬಾಳ ಪಯಣದ ಆಸೆ ಕನಸುಗಳ

ನಿನ್ನಾಳದ ಕಂಗಳ ನಡುವೆ ತೆರವುಗೊಳಿಸಬೇಕು

ನಿನ್ನ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಅವೆಲ್ಲ ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಬೇಕು!



ನಿನ್ನಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಅರಿತು ಅದಕನುವಾಗಬೇಕು

ನಿನ್ನಿಚ್ಛೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೆಲ್ಲ ನಿಜವಾಗಬೇಕು

ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಬಾಳರ್ಥವರಿಯಬೇಕು

ಮತ್ತೆ, ಹೀಗೆಲ್ಲ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಡೆಯಬೇಕು!

To a (un)known friend

I do not know you yet know a lot
I feel good when I talk to you
You make me think, you make me smile
You give me a reason to envisage


We have common interests which grows our rapport
Every day I talk to you, we exchange our thoughts
I recall our arguments, just to introspect on self
No clues what you feel but I have learnt a lot


Do not know if we ever meet
However my friend here is my greet
Thank you for this friendship
Which of course is unique

ತಂಗಿಗೊಂದು ಮಾತು...

ಜನುಮ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ನಿನಗೆ
ಹದಿನೆಂಟರ ಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣಾದೆಯೆಂಬ ಸಂತಸ ನಮಗೆ

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಕೂಸಾದ
ಸುಗುಣೆ, ಸಂಪ್ರೀತೆಯಾದ ನಿನಗೆ
ನನ್ನೀ ಹರಕೆ, ಆಶೀರ್ವಾದ
ಬಾಳು ನೂರ್ಕಾಲ ಸಂತಸದಿ ಹೀಗೆ

ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಂಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿದ್ದೆ
ನೆನಪಿದೆಯೇ ಜೋಗುಳ ಅಂದು
ಹದಿನೆಂಟು ವರುಷದಿಂದದೇ ಹರುಷ
ನೀತಂದೆ ಇಂದೂ

ಆನಂದ ಆಕ್ರಂದ, ಉಲ್ಲಾಸ ಉದಾಸ
ಎಲ್ಲಕೂ ಆದೆ ನೀ ಎಂದೂ ಜೊತೆಗಾತಿ
ನಿನಗಿದೋ ಈ ಹಿರಿಯಕ್ಕನ
ಸಲುಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಗೆಳತಿ

ದಿಗಂತದೆಡೆಗೆ...

ಅದೆಂತಹ ಅಯಸ್ಕಾಂತೀಯ ಶಕ್ತಿ
ಒಲ್ಲೆನೆಂದರೂ, ಕಡೆಗೊಂದು ದಿನ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದೆ
ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿ ಬಂದು ಕೂತಾಗ
ನೋಡದೇ ಕಡೆಗಣಿಸಿದ್ದೆ
ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು ಅಂದು ಆ ನೋಟ

ಮತ್ತೀಗ, ಅರೆ! ಎಲ್ಲಿ?
ಅದೇ ಹಕ್ಕಿ, ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಿದೆ
ನಿಲುಕಿಗೂ ಸಿಗದಂತೆ
ಮತ್ತೆಂದೂ ತಿರುಗಿ ಬಾರದಂತೆ
ತಿರುಗಿನೋಡದಂತೆ
ದೂರ ತೀರ ದಿಗಂತದೆಡೆಗೆ

(BA ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬರೆದದ್ದು)

ಅನಿಸಿಕೆ

ಯಾಕೆ ಏನೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತದೆ!
ಸರಿ ತಪ್ಪು ಏನೂ ತಿಳಿಯದು ಈ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ
ಮನಸಿಗೆ ಈ ಹುಚ್ಚು ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನ
ತುಂಬಿದವರಾರು?

ನೀ ನನ್ನ ಹಾಗೆ
ನಾ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಾವಲ್ಲದ ಹಾಗೆ
ಆಗಸದಿ ಹಾರುವ ಚಿಟ್ಟೆಯಾದ ಹಾಗೆ

ನನ್ನ ಭಾವನೆಗೆ ನೀ ಉಸಿರಾದ ಹಾಗೆ
ನಿನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ನಾ ಮೂರ್ತವಾದ ಹಾಗೆ
ನಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಿದ ಹಾಗೆ
ಕಲ್ಮಷವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೇಮ ಜ್ಯೋತಿ ಬೆಳಗಿದ ಹಾಗೆ

ಹೌದು! ಇದು ಸ್ವಮುಗ್ಧ ಪ್ರಪಂಚ
ತಿಳಿದು ತಿಳಿದೂ ಕಟ್ಟಿದ ಕಲ್ಪನಾಲೋಕ
ಇದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅರಸರು
ಮತ್ತಿದು ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿ

Just to avoid the void…!

Am I back to blogging...oh! hold on...when did I stop blogging?!
Well no…but I sure do know that I have lost myself.
Lost in the voyage of dryness! Is it about profession,
is it about life? I do not know…

Not that I do not like my profession or career…
its just that…its is much too “uninteresting” or “monotonous”.
Where is the girl who used to sit and think about the whole crap on earth?
Where is that girl who used to amuse hours with the dreams?
Wait a minute…I do not find her any more! Can I find her back? I do not know…

Well…ok let me clarify myself…what is it that I want?
Is it the clout, is it the wealth,
is it the contentment or is it just the life as it is? I do not know…

The weeding of creativity or the shelling of expressiveness…
is it due to the overburdening of the “work culture”?
Hey I did miss out one more term…
that is called the “global depression”! Well…! I do not know…

ಇದು ಯಾವ ರಾಗ!

ಕೊಳಲ ದನಿಯೋ
ಕೊರಲ ದನಿಯೋ
ತಂದ ರಾಗವ ಆಲಿಸಿ
ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿದೆ

ಇಂಪಾದ ಈ ರಾಗ
ಆ ಹಳೆಯ ಹಾಡಿಗಿಂತ ಮಧುರ
ಶ್ರುತಿ ಸೇರದ ಆ ರಾಗ
ಲಯತಾಲಗಳು ಒಲಿವ ಈ ರಾಗ

ರಾಗ ತಾಳವೋ
ಭಾವ ಒಲವೋ
ಒಂದೂ ಅರಿಯೆ ನಾ
ಇದು ಯಾವ ರಾಗ!

ದೂರದಲಿ ಬೆಳಕು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ!

ಅಂದು, ಆ ಕ್ಷಣ
ನಾನೂ ತೇನ್ಸಿಂಗ್ ಆಗ ಬಯಸಿದ್ದೆ
ಅವನಂತೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಲೋ
ಏರುವವನ ಜೊತೆಗೂಡಲೋ

ತಿಳಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಆ ಆಸೆಯೇ ಇಂಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು
ಕಳೆದ ಕನಸಿಗೆ ಮನಸು ಭಾರವಾಗಿತ್ತು
ಮತ್ತೆ ನೆನೆದು ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬಂದಿತ್ತು

ಈಗೆಲ್ಲ ತಟಸ್ಥ
ದಾರಿ ತಪ್ಪದೆ ಮರಳಿ ಬಂದ ಮನಸು
ನಿರಾತಂಕ, ನಿರ್ಭಾರವೆನಿಸಿದೆ
ಯಾರೋ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದ ಕಣ್ಣ ಹೊಳಪು ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸಿದೆ

ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ
ದೂರದಲಿ ಬೆಳಕು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ
ಮುಗುಳ್ನಗುತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ
ನಿರಾಯಾಸದ, ಆನಂದದ ಪಯಣದತ್ತ